
می تازد و می بارد
بـــــــــــــــــــــاران
از چهار سوی من
تلخ می خندم
و شیرین می گریم
چون نی لبکی که چشمه خون است.
برای سرودی که گمشده است
در انبوه باد
« زخم عشق»
تنها پس اندازیست که دارم،
باور کنید عشق یعنی گم شدن میان ابدیت و نگاه آفتاب.